25 juni 2011

Vakantie & plannen


En dan heb je vakantie: een paar keer naar de universiteit gaan om tig stempels te halen voordat je eindelijk afgestudeerd bent. Een meet and greet winnen met Anton Corbijn en zijn expositie in FOAM zien voordat deze open is voor publiek. Je huisje weer helemaal op orde brengen en het weer een echt thuis maken. Met een van je beste vrienden tot diep in de nacht praten omdat ik daar nu tijd voor heb. In je slobbertrui op de bank naar MTV kijken en beseffen dat je voor het eerst in een jaar weer echt ontspannen bent. Urenlang retro-games spelen zoals Rollercoaster Tycoon, Zoo Tycoon en Warcraft. Tijd nemen om een boek te lezen. Zeven seizoenen House M.D. kijken voordat het achtste seizoen in de herfst begint. Je Nintendo DS weer eens afstoffen. Voelen dat niets moet en alles mag. Weer met plezier naar je vrijwilligersbaantje gaan. Even in je oude patroon terugvallen, een vakantiebaantje aannemen waarbij je meteen gepusht werd tot fulltime werken en na een gesprek met je moeder beseffen dat je recht hebt op vakantie en het baantje afzeggen. Gezond eten en uitgebreid koken. Genieten van je rust en plannen maken.

Over plannen gesproken: volgend weekend ga ik een heel weekend heel erg hard chillen in een wellnessresort met hotelovernachting. Oh boy, daar kijk ik naar uit. Vervolgens staat er nog een afstudeerfeestje op de planning, avonden met vrienden, veel museabezoeken en dan een weekje naar mijn grote liefde: Barcelona. It's been too long. Ondertussen denk ik na over de toekomst, moet ik gaan solliciteren maar ook keuzes maken. Ben ik bereid om te gaan verhuizen voor een baan? Wil ik onderzoeker worden of advocate? Keuzes. Maar wel keuzes waar ik graag over nadenk. En daar heb ik alle tijd voor.

15 juni 2011

Dag studentenleven


Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven, maar ik ben afgestudeerd. Helemaal klaar. Ik heb vorige week mijn laatste tentamen gehad dat ik met een heel mooi cijfer gehaald heb. Zondagnacht leverde ik mijn scriptie in, maandag danste ik samen met mijn moeder op Pinkpop en dinsdagochtend was mijn scriptie al gelezen en beoordeeld. Ik heb een cijfer gekregen waarvan ik nooit had durven dromen. Het is klaar, ik ben na zeven jaar afgestudeerd. Nu mag ik me bezig houden met de bureaucratie omtrent het aanvragen van mijn bul die waarschijnlijk pas in oktober wordt uitgereikt, maar dat maakt niet uit. Ik ben klaar.

Het zit er nog helemaal niet in. Ik slaap iets rustiger en ik droom niet meer over mijn scriptie (nog beter, zaterdagavond laat naar een film gaan en dan dromen over X-men die je scriptie aan het schrijven zijn), maar het zit er nog niet in. Ik schrok mijn eten naar binnen omdat ik denk dat er van alles moet gebeuren, ik moet mezelf echt voorhouden dat ik nu weer kan uitslapen als ik dat wil, tot diep in de nacht films kan kijken. Ik hoef niets meer, behalve genieten van een welverdiende vakantie na een jaar keihard werken zonder een echte vrije dag.

Vanmiddag plunderde ik de supermarkt en de Islamitische groenteboer voor bergen vers fruit, groente en zaden. Ik ga weer goed voor mezelf zorgen en afkicken van mijn Red Bull-verslaving. De aankomende dagen gaan mijn moeder en ik mijn studio op orde brengen waar ik ruim zeven weken niet gewoond heb. We maken er weer een fijne plek van. Ik ga musea bezoeken, fijne boeken lezen, series kijken en juli wordt een serie van fijne weekenden: een weekendje wellness, een weekje Barcelona (oh, how I missed thou) en een feestje omdat ik afgestudeerd ben :)

Maar het is niet alleen maar vrijheid blijheid. Ik ben hard op zoek naar een zomerbaantje van een paar weken zodat ik mijn spaarrekening weer aan kan vullen. Daarvoor heb ik vrijdag een sollicitatiegesprek. En natuurlijk moet ik op zoek naar een echte baan. Twee kantoren waarover ik heel enthousiast ben, hebben me gevraagd te solliciteren. Ik vind het doodeng, zie mezelf ook nog helemaal niet als een volwassen, werkend persoon, maar ben er ook wel heel erg aan toe. Ik ben geen student meer, ik word volwassen.

4 juni 2011

Dansen tot ik er bij neerval


Korte jeansshort aan. Mijn vriendschapsbandjes om mijn rechterpols. Kleurige kralenarmbanden om mijn linkerpols. Zonnebrandcreme bij de hand. Zonnebril op mijn hoofd. Fototoestel in de hand. Dansend door de kamer tot het tijd is om te vertrekken. Vandaag ga ik dansen tot ik er bij neerval op Amsterdam Open Air. Samen met mijn liefsten. En voor dit 'dansen tot ik er bij neerval' heb ik een hele goede reden.

Want.

Mijn scriptie is af! Waar ik weken geleden dacht dat ik het nooit meer ging redden en hele financiĆ«le plannen aan het opstellen was voor volgend jaar, is hij nu opeens gewoon af. Vijfduizend woorden meer dan de richtlijn, maar volgens mijn begeleider is dat geen probleem want "de inhoud staat als een huis". Zometeen verstuur ik hem naar mensen die er verstand van hebben voor een complete check-up. Ik trek er nu even een week mijn handen vanaf. Volgend weekend is gereserveerd voor rotklusjes als het maken van de literatuurlijst en de inhoudsopgave. En dan, op 13 juni, gaat hij per email naar mijn begeleider waarna ik weer dansjes ga doen, maar dan op Pinkpop. 

Het heeft bloed, zweet en tranen gekost, maar hij is er, en if I may say so myself: mijn scriptie rocks!