Van negen uur 's ochtends tot een uurtje of tien 's avonds, met wat Facebook-, lunch-, en wandelbreaks tussendoor, is de scriptie wat de klok slaat. Ik verdiep me in vreemde en minder psychologische theorieën over hindsight bias, ik probeer het verschil tussen het Amerikaanse en het Nederlandse rechtssysteem te begrijpen en ik wil ondertussen trouwen met Google Translate.
Ik kan niet studeren zonder muziek, nooit gekund ook. Waar anderen afgeleid worden door muziek, word ik afgeleid door de stilte. Dus ook mijn Spotify draait overuren. Het duurde even voordat ik de goede muziek te pakken had. Het hele jaar ben ik mijn tentamenweken doorgekomen met chille muziek van bijvoorbeeld Radiohead, Eddie Vedder, Elbow en Eels. Maar nu begonnen de Engelse lyrics zich te vermengen met de Engelse artikelen die ik moet lezen, en ik kan je zeggen: dat levert een vreemde scriptie op. Deadmau5 bleek de ideale muziek te zijn maar aangezien de lieve man niet heel erg veel albums gemaakt heeft, kon ik op een gegeven moment ieder deuntje meebliepen. Ik gooide mijn iTunes vol met albums waarvan vooral mannen de hoezen leuk vinden. Helaas bleek er zelfs op de Sensation-albums nog hier en daar een vrouwtje mee te hijgen, en dat leidt dus ook af.
Maar eindelijk heb ik de perfecte scriptie-muziek gevonden (zeker zolang ik nog artikelen aan het lezen ben): scores en soundtracks van films! Negen van de tien keer instrumentaal, in veel verschillende genres en meestal ook nog eens fantastisch mooi. Dus nu bestormen Danny Elfman, Hans Zimmer, John Williams, Clint Mansell en Carter Burwell mijn Last.fm-charts. Ik kan de muziek aan iedereen aanraden! Hierbij een paar van mijn favorieten, met Spotify-link (geen Spotify? Go be ashamed of yourself!)
En om het af te leren: naar mijn mening de mooiste instrumentale soundtrack ooit gemaakt bij een van de beste (en naarste) films ooit gemaakt: Lux Aeterna van Clint Mansell.