Barcelona 2011

 

Ik was een keer in Barcelona met een reisgroep, met een vriendje en in mijn eentje. Nu was ik er met mijn moeder. En het was geweldig. Ons hotel was fijn, eindelijk leerde ik hoe de Sagrada er van binnen uitziet (en hoe gaaf het uitzicht is vanaf de - op dit moment - hoogste toren), we beklommen teveel bergen op een dag, we klaagden over het onmenselijk aantal lange gangen en trappen in het metrostation van Passeig de Gracia, we aten heerlijke Spaanse gerechten, voerden fijne gesprekken, leefden ons uit tijdens de rebajas, maakten mee dat mijn tas bijna gejat werd, dronken heel veel Starbucks en genoten van de stad.

Mijn grote liefde heeft me niet teleurgesteld. De sfeer, de mensen, de architectuur, de taal, de zon... allen waren ze zoals ik het me herinnerde. Op het moment dat ik voor de eerste keer uit de metro kom, voel ik me thuis. Ik krijg heimwee zodra ik weer in Nederland land. Het liefst spreek ik de hele dag Spaans, wandel ik door de straten van Barcelona, breng ik avonden door op een terras op het leukste plein van de stad, krijg ik een stijve nek van het omhoog staren naar de prachtige gebouwen en geniet ik van de sfeer. Het is pas de vierde keer dat ik in Barcelona was, maar ik voel me er vertrouwd en thuis. Als ik er ben, voel ik me een Catalaan, geen toerist. Iedere keer als ik vertrek, weet ik: het afscheid is maar voor even, ik kom weer terug.

En nu ben ik terug in het regenachtige, koude Nederland. Gisteravond was ik omringd door mijn liefste vrienden, nu ben ik thuis. Met een dekentje, een dikke trui, sjaal, kaarsen, verwarming aan, fleurige bloemen en heel veel thee. Want het is tenslotte herfst. Daarnaast ben ik niet helemaal fit en heb ik geen tijd om ziek te worden: ik heb volgende week vijf sollicitatiegesprekken. Waarvan twee op een dag. Dus. Dekentjes en verwarming it is.

Vakantie & plannen

En dan heb je vakantie: een paar keer naar de universiteit gaan om tig stempels te halen voordat je eindelijk afgestudeerd bent. Een meet and greet winnen met Anton Corbijn en zijn expositie in FOAM zien voordat deze open is voor publiek. Je huisje weer helemaal op orde brengen en het weer een echt thuis maken. Met een van je beste vrienden tot diep in de nacht praten omdat ik daar nu tijd voor heb. In je slobbertrui op de bank naar MTV kijken en beseffen dat je voor het eerst in een jaar weer echt ontspannen bent. Urenlang retro-games spelen zoals Rollercoaster Tycoon, Zoo Tycoon en Warcraft. Tijd nemen om een boek te lezen. Zeven seizoenen House M.D. kijken voordat het achtste seizoen in de herfst begint. Je Nintendo DS weer eens afstoffen. Voelen dat niets moet en alles mag. Weer met plezier naar je vrijwilligersbaantje gaan. Even in je oude patroon terugvallen, een vakantiebaantje aannemen waarbij je meteen gepusht werd tot fulltime werken en na een gesprek met je moeder beseffen dat je recht hebt op vakantie en het baantje afzeggen. Gezond eten en uitgebreid koken. Genieten van je rust en plannen maken.

Over plannen gesproken: volgend weekend ga ik een heel weekend heel erg hard chillen in een wellnessresort met hotelovernachting. Oh boy, daar kijk ik naar uit. Vervolgens staat er nog een afstudeerfeestje op de planning, avonden met vrienden, veel museabezoeken en dan een weekje naar mijn grote liefde: Barcelona. It's been too long. Ondertussen denk ik na over de toekomst, moet ik gaan solliciteren maar ook keuzes maken. Ben ik bereid om te gaan verhuizen voor een baan? Wil ik onderzoeker worden of advocate? Keuzes. Maar wel keuzes waar ik graag over nadenk. En daar heb ik alle tijd voor.

Zomerplannen

Met mijn SLR in mijn handen door een dierentuin struinen. Veel blijer dan dat kun je me niet maken. En dus wandelde, huppelde er dit weekend een blij meisje door Blijdorp dat na maanden haar SLR onder het stof vandaan had gehaald. Ik was vergeten hoe mooi foto's zijn, hoe fijn het is om foto's te maken, hoe je iemand anders gaat bekijken door een lens. Ik genoot en geniet nog na. 

Ik begon te denken over deze zomer. Over twee weken ben ik student-af. Voorgoed. Het einde van een hoofdstuk. Het begin van een heel nieuw boek. Ik moet een baan gaan zoeken, solliciteren. Dat ga ik ook doen, zeker, maar gezien de omstandigheden heeft het geen haast. Eerst moet ik rust nemen, ontstressen en vooral mezelf er van verzekeren dat het goed met me gaat. Pas dan ga ik solliciteren. Ik kijk uit naar het hebben van een baan, naar de regelmaat die het met zich meebrengt. 

Na maanden alleen maar werken en studeren (eerst stage met colleges ernaast, daarna fulltime scriptieschrijven) ben ik ook wel een beetje bang voor het zwarte gat. Pinkpop markeert voor mij het einde van mijn studie. Maar daarna? Daarna hoef ik niets meer. Echt helemaal niets. Ik vraag me af hoe ik daar op zal reageren, want dit ben ik niet gewend. Zelfs tijdens een zelf ingeroosterde vrije dag, spookten in mijn hoofd lijstjes van alles dat ik moest doen.

Maar ik ga niet in het zwarte gat komen. Ik ga deze tijd juist benutten om fijne dingen te doen die ik nog steeds niet gedaan heb. Mijn huis herinrichten. Geen grote dingen, maar wel in dergelijke mate dat er een duidelijke overgang zit tussen het studentenleven en het volwassen leven (hoewel het knalroze en limegroen gewoon op de muren blijft zitten, je kunt ook overdrijven). Eindelijk weer eens mijn museumjaarkaart gebruiken en musea bezoeken die ik al jaren wil bezoeken. 'De Welwillenden' lezen van Jonathan Littell en daarna HhhH kopen van Laurent Binet. Mezelf Spaans leren. Helaas heb ik geen geld voor een echte cursus, dus zal ik het moeten doen met boeken en cd's. Maar aan het einde van deze zomer moet mijn Spaans veel beter zijn dan het nu is. En, me verdiepen in fotograferen. Ik wil beter worden, de camera beter kennen dan ik mezelf ken, mezelf motiveren om hem vaker te gebruiken. Ik heb de mooiste steden van Nederland binnen handbereik, waarom doe ik er niets mee? 

Zomerplannen, ik maak ze ieder jaar weer om vervolgens een zomer lang achter mijn computer door te brengen. Wat ik dan doe? Dat vraag ik me ieder jaar weer aan het einde van de zomer af. Dit is mijn laatste vrije zomer ooit. En echt niet dat ik die zomaar voorbij laat gaan. Zomerplannen zijn er om uitgevoerd te worden en dat is precies wat ik ga doen!