Sollicitatiehel

En dan ben je afgestudeerd. Helaas is de DUO geen suikeroom en stopt na augustus mijn lening. Mag ook wel na zeven jaar studeren en een studieschuld waar je eerder Hallelujah dan U tegen zegt. Maar zonder geld en met een torenhoge schuld, wordt het tijd dat er geld op die bankrekening komt. Welkom in de Sollicitatiehel.

Er is namelijk een probleem: er zijn geen vacatures. Niets, noppes, nada. Ok, laat ik specifieker zijn: er zijn bergen met vacatures, alleen niets waar ik met mijn opleiding in terecht kan. Bedankt voor de geweldige, onjuiste voorlichting lieve docenten. Bij een vacature in mijn vakgebied weet ik zeker dat ik een voorsprong heb op andere kandidaten, maar dan moet die vacature er wel zijn. En aangezien ik wil voorkomen dat ik in september in de 'hiermee kan ik mijn vaste lasten niet eens betalen'-bijstand beland, solliciteer ik me dus een slag in de rondte. Van de twee kantoren waar ik heel erg graag wilde werken en waarnaar ik dus een open sollicitatie stuurde, ontving ik een afwijzingsbrief. Auch.

Ik vind solliciteren niet echt leuk, niemand waarschijnlijk. Dat er geen vacatures zijn, motiveert niet echt. Nu zijn er wel andere opties, maar daar denk ik nog even liever niet aan: 

• Mijn zoekgebied verbreden: ik weet dat er wat vacatures zijn in bijvoorbeeld Rotterdam, het zuiden van het land en het oosten. Maar dat betekent dat ik of iedere dag te ver moet reizen of moet verhuizen. Hoewel dit idee me soms best aanspreekt, is het niet echt een optie, want ik ben toch wel erg verliefd op de Randstad en mijn vriendjes en vriendinnetjes die hier wonen.
• In een ander vakgebied solliciteren: op sommige kantoren is dit geen probleem, omdat er een brede kennis van je wordt verwacht. Maar op de meeste kantoren wordt je opgeleid tot specialist. En probeer dan maar eens met je specialistische opleiding te verkopen aan zo'n kantoor dat je in een praktijkgroep wilt werken die totaal niets met je opleiding te maken heeft en waarvan je de laatste keer een vak volgde in je tweede jaar.
• Mijn ziel verkopen aan de Zuidas: op de Zuidas liggen de banen voor het oprapen. En krijg je er ook nog een vet salaris bij. Daarvoor moet je wel je ziel en je sociale leven inleveren. Kleine ruil. Er worden veel mensen aangenomen maar het is vechten naar de top. Met een kleine moeite wordt je na je drie-jarige opleiding ontslagen. Je maakt dagen van negen tot negen, een paar nachten en ieder weekend minstens een dag werken is standaard. Je collega's zijn je sociale leven, maar evengoed je vijanden. Is het echt zo erg? Ja, lees de ZoZuidas-blog maar. Van de andere kant werk je dan wel in de top van de advocatuur, verdien je fantastisch en krijg je een fantastische opleiding. Maar toch: alleen in geval van nood zou ik hier gaan solliciteren.

Dus. Voordat ik over deze opties moet gaan nadenken, stuur ik iedere dag minstens twee open sollicitaties de deur uit, duim ik heel hard voor mezelf en zoek ik me rot op vacaturesites. En denk ik stiekem na over Arnhem. Want ach, wie weet.

Kruidig bier

Ik ben een vrij gemakkelijke eter. Zolang je me geen exotische gerechten, ingewanden van dieren of vlees met het bot er nog in voorschotelt, eet ik alles. Er zijn dingen die ik minder lekker vind, maar ik zal niet zo snel gaan whinen dat ik iets niet lust. Op een uitzondering na: koriander (hence the exotische gerechten). Ik ben volgens mij de enige persoon op de hele wereld die echt absoluut walgt van koriander. Doe een klein mini-takje in het gerecht en ik eet het niet meer. Ik vind het zo vies dat ik er misselijk van word. Helaas zijn mensen die recepten ontwikkelen nogal fan van koriander, maar dat terzijde. In restaurants zeg ik dan ook altijd dat ik allergisch ben voor koriander, weet je tenminste zeker dat ze geen koriander in het eten stoppen.

Ik ben ook een redelijk makkelijke drinker. Hoewel ik een grote voorkeur heb voor thee, water en fruitsapjes, doe ik ook zeker niet moeilijk over bier. Sterk bier, witbier, donker bier, rosebier, festivalbier... You name it, I drink it. Je hoeft me er 's nachts niet wakker voor te maken, maar verder zal ik niet klagen. Op een uitzondering na: Wieckse Witte. Waar de meeste mensen in de zomer bereid zijn om een moord te plegen voor een groot, koud glas Wieckse Witte, word ik er veel minder blij van. Het is het enige bier dat ik nooit lekker heb gevonden, en ik kon niet verklaren waarom.

Een paar weken geleden ging ik met mijn moeder naar het terras. We hadden onszelf uitgeput met tassen slepen en heel veel winkels te bestormen, dus was het tijd voor een pauze. Het was warm en zonnig en mijn moeder wilde een biertje. Ik mag voorlopig geen alcohol meer drinken dus ik focuste me al helemaal op de ijskoude cola light die zometeen voor mijn neus gezet zou worden. Ze bekijkt de bierkaart, begint te lachen en leest voor: "In de smaak van Wieckse Witte herken je de zonnige combinatie van citrusschillen en een vleugje koriander".

En vanwege dit absurde idee van een stel bierbrouwers, zal ik dus nooit het genot kunnen ervaren van een ijskoud witbiertje op het terras na een lange, zware dag. (Nu zou ik een hele foute grap kunnen maken op basis van de naam van het bier en een Limburgs scheldwoord maar dat doe ik maar niet). Maar toch, Maastrichtenaren, jullie zijn bedankt! Koriander in bier, tss.

En uiteraard heb ik het meteen gecheckt (anders zou mijn theorie niets meer waard zijn): zo ver ik kan zien (en beoordelen) zit er in Wieckse Rose geen koriander (of er zit zoveel siroop in dat de koriander compleet weggevaagd is).

The universe and its anti-creativity game

Ik zit in de bibliotheek, starend naar mijn laptop. Een strategie bedenkend om op een snelle manier alle verzamelde literatuur door te werken. Naast me zit een jongen met een MacBook, helemaal verdiept in layer 10.000 in Photoshop. Nu heb ik altijd al een zwak gehad voor creatievelingen. Het helpt ook niet dat er een conservatorium naast de bibliotheek zit.

Helaas is er met mijn creativiteit iets geks aan de hand. In mijn hoofd ben ik ontzettend creatief. Ik bedenk dingen, heb veel ideeën en mijn hoofd is soms een wervelwind van kleuren, concepten, vormen en geluiden. Het is alleen een grote mindfuck. The universe wanted to play a little game. Ik kan namelijk niets met mijn creativiteit. Echt totaal, helemaal niets. Tekenen is niet aan mij besteed, al deed ik het vroeger uren. Schilderen, dingen creëren met Photoshop, muziekstukken of teksten schrijven, animaties, fotograferen, een boek schrijven, andere digitale dingen maken, concepten ontwikkelen, met papier dingen doen... Niets, noppes, nada. En dat terwijl het in mijn hoofd allemaal zo fantastisch uit ziet en ik soms uit elkaar barst van inspiratie (en tegelijkertijd frustratie). Ik kan ontzettend geinspireerd raken door een gaaf nummer (zoals dit) om er vervolgens niets mee te kunnen.

Je zou denken dat ik al die opgekropte inspiratie dan zou kunnen gebruiken voor mijn scriptie die toch echt over anderhalve maand af moet zijn. Maar nee. Dus naast dat ik ontzettend jaloers zit te zijn op de 10000-layers jongen, schiet mijn scriptie ook nog eens voor geen meter op.

Ik open nog maar een blikje Red Bull (waar blijven die vleugels?), zet maar weer Daft Punk aan en probeer een creatieve manier te bedenken voor het begrijpen van ellenlange psychologische artikelen geschreven door veel te slimme Amerikanen. The universe can be evil.