Voor het echie

Vandaag was het dan zover. Mijn tentamen is voorbij, mijn essay is geschreven, mijn artikel waarvan ik de deadline vergeten was, is ingeleverd. Zelfs het huis was niet smerig genoeg en de afwas was binnen een kwartier gebeurd. Aangezien het geen avond was, kon ik nog niet beginnen met koken. Het regende en dus was hardlopen ook geen optie. Mijn Xbox logeert bij Complicated en blijkbaar heb ik mijn afstandsbediening vannacht verstopt want ik kon niet zappen naar Kindernet. Ik kon geen ijsje gaan eten in het park, mijn nagels heb ik gisteren gelakt, mijn kledingkast is al opgeruimd, de rekeningen betaald en ik moest ook maar eens stoppen met afleveringen How I Met Your Mother kijken.

Met andere woorden: ik moest aan mijn scriptie beginnen. Nu is dat nog niet zo gemakkelijk, want waar begin je in godsnaam? Ik had een geweldig uitgedacht plan dat compleet aan diggelen werd geschoten door mijn veel te slimme scriptiebegeleider. Nu bestaat mijn scriptie uit onderwerpen waarvan iedereen die het hoort, roept: "Wow, ik ben jaloers" of "Wat een geweldig onderwerp om een scriptie over te schrijven". Nou, van mij mogen ze. Want meneer De Scriptiebegeleider dacht dat het wel interessant zou zijn om mijn literatuuronderzoek te baseren op Amerikaans cognitief-psychologisch onderzoek. Prima. Als je psychologie studeert. Maar dat studeer ik niet. En dus zit ik me nu al uren lang te verbazen over de complexiteit van psychologie en bedenk ik me maar eens hoe fijn het ook alweer is dat ik gestopt ben met mijn studie Psychologie na anderhalf jaar. Karma's a bitch.

Het is nu voor het echie. Ik heb 2,5 maand de tijd voor 20.000 woorden. Ik ben nu nog zo naïef geweest om gisteren braaf pakjes thee en zakken fruit in te slaan. Ik denk dat dit binnen een maand is veranderd in sixpacks Red-Bull en heel veel pakjes sigaretten. Met dat laatste probeer ik te minderen. Het helpt dan niet als een aflevering van How I Met Your Mother helemaal over roken gaat. Met trillende handjes, een chagrijnige frons en een maandvoorraad kauwgum in mijn mond lees ik over kansberekening. Het komt allemaal goed. Heus wel *kauwt vlijtig door*.