Ik woon nu dus tijdelijk bij mijn moeder. Het voldoet hier aan de drie pedagogische R's (rust, reinheid - in mijn huis heb je op dit moment een zaklamp en een zeis nodig -, en regelmaat), ik heb iemand met wie ik kan praten en die in tijden van paniek kan relativeren en het leven is gewoon even heel gemakkelijk hier. Al komt dat uiteraard niet vanzelf, ik moet er ook hard voor werken. Naast dat ik iedere dag keihard zit te werken aan mijn scriptie en andere studieopdrachten (want ondanks alles is het nog steeds mijn missie om over een maand af te studeren), moet ik ook goed voor mezelf zorgen, iets dat ik in mijn eigen huis compleet vergat.
Thuis at ik vrijwel niet, of in ieder geval heel slecht. Koken deed ik niet meer voor mezelf en eigenlijk vond ik eten helemaal niet nodig. Ik heb al mijn hele leven lang een haat-liefde verhouding met eten. Ik probeer het op dit moment om te zetten naar een liefde-verhouding. Hoewel ik nog mijn momenten heb dat ik obsessief calorieën tel, eet ik nu wel gezonder en voedzamer dan ik in maanden heb gedaan. Een maaltijd overslaan is geen optie omdat mijn moeder iedere middag komt lunchen en we gezamenlijk avondeten. Ik moet nog steeds opletten dat ik genoeg calorieën en voedingsstoffen binnenkrijg, maar ik kom er wel. Ik mag in principe ook voorlopig geen alcohol meer drinken, en eigenlijk bevalt me dat prima. Ik kan gemakkelijk met mijn flesje water in een groep vol dronken mensen staan. Ik had het niet van mezelf verwacht, omdat ik altijd erg veel dronk, maar ik ben er trots op. Ook ben ik drastisch geminderd met roken.
Ook ben ik weer met sporten begonnen. Thuis deed ik vrijwel niets meer aan sport. Fitness is onbetaalbaar (helaas zitten er in mijn stad geen goedkope sportscholen) en door blessures waren andere sporten geen optie. Hardlopen betekende ook nog eens dat ik de straat op moest en dat deed ik ook liever niet. Hier is er echter veel meer ruimte. Ik ken hier geen mensen, wat de drempel om de straat op te gaan een stuk lager maakt. Ik heb mijn trainingsprogramma weer opgepakt en probeer drie keer per week te rennen. Daarnaast ga ik een of twee keer per week zwemmen. Hoewel ik van hardlopen niet kan ontspannen, is zwemmen het fijnste dat er is. En daarmee overwin ik ook langzaam mijn watervrees. Nog een pluspunt. Ik geef toe dat ik ook vooral sport om af te vallen, maar ik merk dat het ook goed is voor mijn doorzettingsvermogen, conditie en het gevoel dat ik weer iets bereikt heb.
Dan hebben we nog het emotie-gedeelte. Ik heb sinds kort gemerkt dat ik ontzettend gevoelig ben voor emoties van anderen. In een groep zijn, maakt me doodmoe omdat ik van iedereen emoties overneem. Heel vermoeiend. Ik wil nu absoluut niet claimen dat ik een of ander zweverig persoon ben. Het blijkt namelijk dat het een afweerreactie van mijn lichaam is: "Dit is nu even teveel, neem afstand." Na drie uur Koninginnedag was ik dan ook doodziek. Een treinreis is doodvermoeiend, om maar niet te spreken van colleges. Maar het grootste nadeel is dat ik vrijwel geen boeken meer kan lezen of series of films kan kijken. Emoties neem ik over, met het resultaat dat ik na het lezen van een paar pagina's in een boek doodmoe kan zijn of huilbuien krijg na het kijken van een aflevering van mijn favoriete serie. Nu duik ik dus in de boekenkast vol met mijn boeken van vroeger en lees ik kinderboeken. Of simpele chicklits. Gelukkig kwam ik deze post tegen op galadarling.com en staat mijn computer nu vol met films als Clueless, 10 Things I Hate About You, How To Lose A Guy In 10 Days, Bring It On en, my personal favorite What Happens In Vegas. Films dus waar ik vrolijk van word.
Langzaam klim ik omhoog uit het depressieve dal. Ik kom er wel. Alleen, ik leef wel met de wetenschap dat ik dit waarschijnlijk voor de rest van mijn leven iedere drie tot vijf jaar weer opnieuw zal moeten meemaken. Het zij zo, daar is nu eenmaal niets aan te doen. Maar ik weet nu wel hoe ik er tegen moet vechten. Ik heb mijn (hele) slechte dagen, ik heb geweldige dagen. Ik draag de wetenschap dat ik geweldige vriendjes en vriendinnetjes heb, een heel fijn thuis waar ik altijd op terug kan vallen en de kracht en de wijsheid om er - met een beetje hulp - tegen te vechten. And what doesn't kill you, makes you stronger.
Ik ben blij dat je even tijdelijk bij je moeder woont. En ik merk aan je tweets ook dat je echt opknapt zodra je daar bent. Gewoon goed gebruik van maken dus, want daar is mama voor.
BeantwoordenVerwijderenJij komt er wel hoor. Je bent bijna klaar met je studie en dan heb je een diploma en dan kom je weer in een volgende fase van je leven terecht. Feesten enz kan, maar kennelijk is het voor jouw lichaam/gezondheid betreft: met mate. En dat geeft niets!
Voor de rest: galadarling.com is voor mij DE oplossing als ik me een beetje klote voel :)
Wat heerlijk dat je dan gewoon bij je moeder terecht kan.
BeantwoordenVerwijderenIk had me de afgelopen paar dagen ook even bij mijn moeder ondergebracht om mijn scriptie af te schrijven en de rust die over me heen daalde was heerlijk. Ik voelde me fijn, gewoon zoals het hoort en een beetje de onbezorgdheid van hoe het was.
Goed dat t zoveel beter met je gaat nu je daar bent :)
Ik vind dit een van de beste stappen die je had kunnen nemen. Je kiest nu voor jezelf en dat is zo ongelofelijk belangrijk! Je komt er wel. Het kost tijd; het is natuurlijk ook niet ineens zo geworden, maar het gaat je lukken.
BeantwoordenVerwijderenHoi Muze,
BeantwoordenVerwijderenIk ken je niet persoonlijk, maar ik volg je al een tijdje op internet(op je vorige blog en op Twitter). Eerlijk gezegd (en waarschijnlijk is het helemaal niet zo raar dat ik het niet wist) wist ik dit helemaal niet. Desalniettemin vind ik het erg bewonderenswaardig hoe je uit je dal aan het klimmen bent. Ik wens je dan ook erg veel sterkte en succes en ik weet bijna zeker dat het je gaat lukken. Daarnaast krijg ik bij het typen van deze reactie visioenen van tweets met daarin 'Ik ben geslaagd' dus met die scriptie komt het volgens mij ook helemaal goed!
Je knapt er duidelijk van op als je bij je moeder bent dus dat is alleen maar goed! En je kunt straks net als wij trots zijn dat je alles hebt afgerond. We zullen je niet vergeten maar wel missen de tijd dat je in t 'buitenland' bent.
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je wat opkrabbelt meis. En ik denk wel dat het iets is waar je op bedacht moet blijven, maar ik geloof echt dat je steeds beter zult leren hoe om te gaan met die depressieve neiging en je staande zult houden. Volgens mij ben jij zoveel sterker dan je zelf durft te geloven.
BeantwoordenVerwijderenIndrukwekkend verhaal meis, en tuurlijk kom je er wel. En weten dat je vatbaarder bent voor depressie, wil niet zeggen dat het per definitie terugkomt. Zeker als je weet waar je op moet letten. You can do this chick!
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk dat je dan gewoon bij je moeder terecht kan.
BeantwoordenVerwijderenIk had me de afgelopen paar dagen ook even bij mijn moeder ondergebracht om mijn scriptie af te schrijven en de rust die over me heen daalde was heerlijk. Ik voelde me fijn, gewoon zoals het hoort en een beetje de onbezorgdheid van hoe het was.
Goed dat t zoveel beter met je gaat nu je daar bent :)
Ik ben blij dat je even tijdelijk bij je moeder woont. En ik merk aan je tweets ook dat je echt opknapt zodra je daar bent. Gewoon goed gebruik van maken dus, want daar is mama voor.
BeantwoordenVerwijderenJij komt er wel hoor. Je bent bijna klaar met je studie en dan heb je een diploma en dan kom je weer in een volgende fase van je leven terecht. Feesten enz kan, maar kennelijk is het voor jouw lichaam/gezondheid betreft: met mate. En dat geeft niets!
Voor de rest: galadarling.com is voor mij DE oplossing als ik me een beetje klote voel :)
Ik hoop dat je trots op jezelf bent, dat je voor jezelf kiest :) Het is zo lastig om te erkennen dat het niet goed met je gaat, maar als je dat kunt dan ben je onderweg naar geluk. Veel sterkte en succes met het klimmen uit het dal en met je scriptie. Go you!
BeantwoordenVerwijderenZorg goed voor jezelf en kom lekker tot rust bij je mama. It 'll make you stronger in the end!
BeantwoordenVerwijderenHoi! Net als Aniek ken ik je ook niet persoonlijk en moet ik zeggen dat ik eigenlijk nu pas voor het eerst op je blog terecht komt. Desalniettemin: fijne, heldere schrijfstijl heb je en ook ik denk dat het een goede keuze is om even bij je moeder te gaan wonen. Dan: thanks for de link naar galadarling. Wat een toffe lijst met films inderdaad :) en de beschrijving! 'Matthew McConaughey plays a guy called Ben who takes his shirt off with alarming regularity...' Heel fijn. Ik kom hier zeker een keertje terug en succes met je scriptie!
BeantwoordenVerwijderenGoede stap denk ik!
BeantwoordenVerwijderenIk volg je nu al een poos en telkens wanneer je bij je moeder bent, dan betekent het vaak dat je niet helemaal lekker in je vel zit. Of dat het niet helemaal goed met je gaat. Maar hoe je telkens het 'leven bij je moeder thuis' beschrijft, dat klinkt echt als een klein paradijsje. Wat moet het heerlijk zijn om zo weer rustig bij te kunnen tanken. Succes, en geniet van die verstand-op-0-films, is ook weleens fijn op z'n tijd.
BeantwoordenVerwijderenToen ik je blogje las na al je tweets was ik toch wel een beetje geschrokken. Ik kan me nog goed herinneren hoe je er vorig jaar compleet doorheen zat en geen energie meer had voor iets. Gelukkig heb je nu toch een kleine energie gevonden om te werken aan het afstuderen, ik hoop dat je daarmee het redt en straks kan zeggen: Ja, ik ben er vanaf. Het is daarbij heerlijk dat je weer even bij je moeder kan verblijven die ja alle liefde en aandacht geeft die je nodig hebt. Jij komt er wel meid, misschien niet vandaag of morgen maar met de tijd komt dat wel.
BeantwoordenVerwijderenWat doe je het goed meis :) Je hebt echt flink wat stappen ondernomen en dat vind ik echt heel knap! Ga zo door en succes met je scriptie!
BeantwoordenVerwijderen